nach keng brong bliëder

Lo ass ën do, den Hiërscht. Ech wollt jhust Beschéed soën, fir wann nach éen ët net mat kruut hätt. De Moiën wor den Himmel gro, sou wéi och schons gëschter. Weider hun ech keng Iddi, wat ech nach kinnt schreiwen. Iërgendwéi fällt mer bei déem tristen Wiëder näischt Interessantes an. Méi wéi séet éen sou schéin: “Ët gët kéen schlecht Wiëder, ët gët just Wiëder!” An mat dësen Wiërder schléissen ech lo of.

This entry was posted in Pablog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>