Toblerone-mousse

250g Mascarpone
100g Toblerone (oder eng Staang)
3 Eegiël
2 Eewäiss
70g Zocker
1dl Rahm
100g zergrimmelt Petits-Beurren (mat Mëllech oder Botter)

De Schokola zum Schmëlze bréngen (bain-marie oder Mikrowell).

D’Petits-Beurren mam Botter oder der Mëllech zerdrécken an ën Deeg draus maachen.

D’Eewäiss zu Schnéi vermixen. D’Eegiël mam Zocker mixen an dann de Mascarpone luës drënner vermëschen. Uschléissend de flëssege Schokola drënner hiëwen. Dann mat der Schlagsahn (vum Rahm) an zum Schluss dat nämlecht mam Schnéi maachen.

Dann mat engem Deel vun der Masse de Buëdem vun enger Schossel bedecken, den Petits-Beurre-Deeg driwwer léeën an de Rescht vun der Mousse luës driwwer schëdden. Als Dekoratioun kann een dann nach Kakaospudder wi bei engem Tiramisu driwwer pudderen. No ë puër Stonnen am Tiefkühler: genéissen!

Di gëllen Oktobersonn blend mech ee Moment an ech si verwirrt. D’Haltestell vum belschen Küstentram (deen iwwregens di längsten Tramstreck op der Welt ass), ass vill méi modern, wéi ech së an Erënnerung hat. Ët huet sëch vill geännert zanter där Zäit, wou ech als Bouf mat méngen Elteren hei an d’Vakanz komm sin. Den Hotel ass nach do, mee de Wee zum Strand kënnt mer vill mi kuerz fir; nët nëmmen wéll ech mam Auto fueren. Als Kand konnt ech ët net erwaarden endlech de Strand ze gesin, lo léisst mech dat Gefill op eng penibel Manéier kaal. Ech weess schon, datt ech als Awunner vun engem Land, dat kéng Küst huet, d’Mier net oft gesin, mee iergendwéi wor d’Erwardung mat 10 Joër méi grouss wi 20 Joër mi spéit. D’Affer vun der Zäit sin di schlëmmst; ët weess ee munchmol net méi, wat ee vergiëss huet.

Op di läschten 200 Meter gëtt d’Strooss vun engem Rondpoint ënnerbrach, sou datt een de bloen Horizont wirklech éischt gesäit, wann ee scho bal op der Plage ass. Um Rondpoint ass niëwent Gehecks mëttlerweil eng riiseg giël Boje platzéiert. Dat ass nei. Oder och net, war schliesslech scho laang net méi hei. Op der Boje stinn di geografesch Koordinaten vun der Plaatz. Oder och vun do, wou d’Boje um Mier agesat gouf. Irgendwéi interesséiert mech dat net sou richteg, ech hu kéng Loscht ët nozekucken, d’Kandheetsgefill vun der Erwardung ass rem zréck. De Veteran war vergiëss, mee net verluër.

Kanner trëppelen mat hiren Elteren Richtung Sand a si schwéier beluëden mat Still, opblosbaren Plastiksspillsaachen a Prabbelien. Ë klénge Bouf mat engem schlabbregen Hutt schleeft liddreg ë gréngt Plastikskrokodil, dat zweemol méi grouss wéi ë sélwer ass, hannert sëch hir a rifft di ganzen Zäit no sénger Mamm, déi ëm séng Laascht soll ofhuëlen. De Papp dickst ëm eng liicht an d’Akaul an de Bouf kuckt schmollend op de Buëdem.

Ech gesin eng Parkplaatz a profitéiren séier dovun, wéll d’Strooss schéngt soss schon zou geparkt zë sin. Ech klammen eraus a genéissen fir ee Moment di frësch Loft an d’Rausche vum Mier an dinn d’Schong an d’Strëmp aus. D’Jeans-Box krempelen ech bis bal bei d’Knéien erop a maache mëch op de Wee Richtung Waasser. De Goudron ass wodleg a fillt sëch rauh un, mee ass propper. Vu wäitem héiren ech schon d’Leit um Strand: Geschwätz, Laachen, Kreesch. Koppelen leien op grousse Buëddicher ënnert nach méi grousse Sonneprabbelien, Kanner spille mat Bäll, Jugendlecher werfen ë Frisbee am Krees hin an hir.

Ech bleiwe kuerz stoen, fir eng Fra op engem Päerd laanscht zë loossen. Ech spiire, wéi méng Féiss sëch an de warmen, scho bal gliddege Sand agruëwen an di fein Kären tëschent méngen Zéiwen laanscht schauteren. D’Hëtzt léisst mech weider zéien an ech mierken, datt wuel grad d’Flut op hirem Héichtepunkt ukomm ass; ët gëtt baal kee naasse Sand tëschent den Dünen an dem Mier.

Virsichteg trëppelen ech duerch d’Nätzt, déi vun enger Well hannerlooss gouf a warde gespannt drop, datt d’Waasser zréck kënnt. D’Well kënnt schëtzeg ugebraust an tiërmt sëch méi héich op, wi ech geduëcht hat. Ech sprangen ë klénge Coup säitlech fir datt méng Box net zevill naass gëtt, mee d’Waasser zitt sëch scho nees rem zréck fir ë weideren Ulaaf zë huelen. Ech froe mëch, op d’Mier ëss net verdrësslech, net midd gëtt, ëmmer hin an hir, ouni wirklech no fir oder no hannen zë kommen. Vläit huët ët sëch och schon während de Jormilliarden einfach dru gewinnt.

Ech trëppelen während zéng Minutten lanscht de Strand, méng Féiss sin ëmmer am Waasser an hannerloossen brong Wolleken vun opgewulltem Bulli, wéi ech opeemol stoë bleiwen a mäi Bléck Richtung Horizont wandere loossen. Wäit ewech segelen op der feiner Linn tëscht dem blo-groë Mier an dem méi hellbloën Himmel wäiss Dräiecker ganz roueg hin an hier. Op wuël ee vun deene Matrousen och grad Richtung Land kuckt a sëch freet, vu wiem hien beobachtet gëtt?

Méng Aan wanderen zréck Richtung Sand an ech gesin ë puer Meter firu mir ë kléngt Meedchen an ë klénge Bouf un enger Sandbuerg schaffen. Wahrscheinlech sin ët Gesëchter, di do verzweifelt versichen hirt architektonesch Meeschterwiërk virun den erbarmungslose Wellen zë retten. Di baussenzeg Rangmauer ass op enger Säit scho komplett zerstéiert an d’Kanner droën hektesch drëchene Sand erbäi fir së rem opzebauen. Eng Sisyphusarbecht.

Ech gi weider an erblécken ë Puppelchen, deen an engem Pull an enger klénger Sandkaul sëtzt a mat der flacher Hand an de Bulli tëschent sénge Been schléit a sëch drun erfreet, wann ët no alle Säite richteg gudd sprëtzt an hie séng Bee knaschteg kritt. De Kléngen ass sou komplett faszinéiert vun där Physik, datt hien guer näischt ronderem sëch mat kritt. De Bulli, dee vu sénger Hand erof drëpst, stellt séng ganz Welt duer an ech froe mech, op een als Erwuëssenen ët och nach ging färdeg kréien, séng Gedanken zu honnert Prozent op ën eenzege Fait zë konzentréieren an domat zëfridden zë sin. Ech hoffen, datt de Kléngen déi Begabung nach eng Zäitchen hällt, wéll së geet all zë séier verluër. Nët vergiëss, mee just verluër.

No enger Weil denken ech drun, mëch rem op den Heemwee zë maachen an dréie mech ëm. Bis ëlo hat ech d’Sonn am Réck, mee lo schéngt së mer riicht an d’Aan an ech bleiwen ee Moment stoen, fir mëch drun zë gewinnen. Ech kucke ronderem a versichen mer, ménger Situatioun bewosst zë gin. Dat wodlegt Waasser spillt kéck laanscht méng Been a méng Féiss rutschen ëmmer méi an de Bulli. Ech kreese mat méngen Zéiwen fir dës Aktioun zë beschleunegen. Eng angenehm warm Loft bléist mer laanscht de Kiërper an duerch d’Hoër. Ech dréie mäi Kapp Richtung Mier a gesinn a gesinn tëschent de klénge Segelbooter um Horizont d’Waasser an der Sonn glënneren. D’Melodie vum Charles Trenet séngem “La mer” kënnt mer kuerz an de Sënn an ass neess direkt verschwonn. Ech kucken laanscht de Strand, deen sëch am Donst verléiert a gesin eng laang Reih mat héijhen Appartementsgebäier laanscht d’Küst stoen. Së wirken wi eng grouss Mauer, wi wann d’Land dem Mier ging d’flaach Hand entgéint strécken fir zë soen: “Stop! Bis hei hin a net weider!” Ech hiëwen de Kapp a kucke Richtung Himmel. Mäi Bléckfeld besteet lo komplett aus Blo an ech maache luës d’Aan fir ë Moment zou. Ë Moment, wou méng ganz Welt just aus der waarmer Beréierung vum Waasser a Wand an dem mëlle Salzgeroch besteet. Fir dee kuerze Moment existéiert soss guer näischt, keng Vergaangenheet huet jemols existéiert a keng Zoukonft wärd jemols existéieren. Ë perfekte Moment vu Gléck an deem ech de ganze Fonktionnement vum Universum verstinn, wéll ë sou kléng gin ass. Ech gesin, wéi alles mateneen a Relatioun steet an erkennen de ganze Sënn hannert allem a fannen, ën ass gudd.

Just wou ech mer dees bewosst gin, ass dese Moment duerch déi Réaliséierung och rem eriwwer an hannerléisst ë liicht trauregt Gefill. Alléng de Fait, datt ech nach weess, datt ech jemols des Erliichtung hat, montert mëch rem op an ech weess, datt sou ë Moment iergendwann rem wärt kommen. Ë muss einfach an ech free mëch schon drop.

Kuërz firu 16:00 Auer ass ët ee Moment grad zimlech roueg an ech schlenderen laanscht d’Regal bei der Fënster. Meeschtens sin ech dobannen, wou ee kann a Rouh mat de Leit schwätzen; heiansdo gin ech awer och mol raus. Bei 6 Stonnen Oppenthalt brauch een Ofwiësselung. De Wirt ass grad hannenaus, an d’Lager oder op d’Toilett, ech weess ët net. Langeweil mëcht sëch méi wi just breet. Wéinstens leeft de Radio. Ët ass den däitschen RTL, ech méngen domols war dat nach den “Oldie-Sender”. Op eemol gëtt d’Musek ënnerbrach, ech ka mëch net méi un d’Lidd erënneren. De Speaker schwätzt an engem zimlech lässeg-bäileefegen Toun dovun, datt së gingen den aktuelle Programm ënnerbriëchen, wéll zu New York ë Flijher an ën Tuerm vum World Trade Center geflu wir oder sou. Kléngt zimlech null an ech hun dee Sproch nët witzeg fonnt. Ech iwwerlée mer, datt do am Studio hoffentlech Käpp wärte rullen. Sou null Witzer mëcht ee nët. D’”Ënnerbriëchung” vum Programm besteet doraus, datt ee Lidd ënnerbrach gëtt an ë neit Lidd ufänk. Wat soll dat Ganzt?

Um véier kommen dunn d’Noriichten an do schwätzt och rem een vun engem Flijherakzident am World Trade Center, dës Kéier awer a vill méi engem sériéisen Toun. Oh, da war dat jo echt? Geneeës wéissten së awer nach nët. Ech fänken direkt un mat iwwerléeën, wéi sou eppes huët konne geschéien. Wann een 6 Stonnen Differenz vu New York zu ménger Zäit ofrechent, muss d’Ongléck moies tëschent 8 a 9 Auer geschidd sin. Gudd méiglech, datt dee Moment vläit Niwwel iwwert Manhattan luch. Do kann sëch alt sou ë klénge Sportflijher mol verirren, opschons ët mer awer iergendwéi onrealistesch schéngt, datt sou eppes konnt op där Plaatz geschéien. Mat sou villen Héichhaiser wär dementspriëchend d’Wahrscheinlechkeet jo méi grouss, datt dat öfters ging geschéien, wat bis ëlo awer nach net de Fall war. Vläit war ët ën technesche Fehler? Oder ee Sightseeing-Flijher. Ech hat alt mol schons vun Touristen héiren, di mam Helikopter konnten eng Ronn iwwert Manhattan fléien. Méng morbid Schätzungen gin vun ongeféier 3-4 Affer u Bord vun der Maschinn aus a vläit nach eng Kéier souvill am Büro, wou de Flijher ageschlo wor. Ët stëmmt mëch traureg, wéi d’Schicksal kann bannent engem Moment sou krass eng 180°-Kéier maachen.

Beim nächste News-Boulletin gëtt vun engem zweeten Flijher-aschlaag an den 2. Tuerm geschwaat. Dat wärft all méng Iwwerléeungen iwwert ë Koup. Dat kann onméiglech ën Zoufall sin, dat ass gewollt. Ech froë mëch just firwat een zwee kléng Sportsflijheren a Bürostiërm knuppe léisst? Wat domm Terroristen! Grad dee Moment héieren ech d’Stëchwuërd “Boeing”. Merde, eng Boeing? Zwou souguer? Wou sin së dann u sou grouss Maschinne komm? Hu së déi gekidnapped? Mee da wire jo honnerte vu Mënschen u Bord mat ëm d’Liëwe komm?! Fréck, wat ass do lass?

Ë Fransous léisst säin Auto nom Volltanken un der Zapsail stoën a kënnt eran, fir zë bezuëlen. Ech froen hien, op hie Loscht hätt um Questionnaire Deel zë huelen. Hië wëll ganz opgereegt vu mer wëssen, wéi ech kinnt a sou engem Moment lo un sou ën domme Froëbou denken. Op ech da nët wéisst, wat an der Welt ging firun sëch goen? Hien ass richteg rosen. Ech äntweren him roueg, datt ech mer schon den Événementer di aaner Säit vum Atlantik bewosst wir, mee leider och näischt dorun kinnt änneren. D’Welt ging sëch trotzdem fir eis weider dréien an ech hun eng Arbecht zë maachen. De Fransous kuckt mëch eng Kéier erstaunt un an entschëllegt sëch, mee ën hätt awer wirklech kéng Zäit fir mäi Froebou.

Ech stinn nach bis 19:45 Auer do an décidéiren fir haut endgülteg op zë gin. Ech fueren heem Richtung Bouneweg, wou ech um 20:00 Auer eng Museksprouf hun. Di éischt vun der neier Saison no der Summervakanz. Mäin Instrument läit schon hannen an der Mall, fir datt ech nët nach bis heem laanscht muss, ët siche goen.

An der Paus kréien ech Geleegenheet mat aanere Musikanen zë schwätzen a froen, op së och schon vun der Katastroph héiren hätten. D’Wuërt “terroristesch Attack” wëll sëch iergendwéi net richteg a mäi Mond léen, ët gesäit och nach keen de ganzen Hannergrond dovun. All di Termen wärten éischt an de kommenden Deeg a Woche geprägt gin. Ee Saxophonist erziëlt mer, datt d’Tierm zesumme getrollt wiren an zimlech vill op der Telé zë gesin ass. D’Envergure vun der Katastroph vergréissert sëch a méngem Kapp rem ëm zousätzlech Niveauen. An ë Koup gefall? Mäi Gott?! Do schaffen dach bestëmmt zéngdausende vu Leit an deene Büroen!

Um 22:00 Auer kommen ech heem a wärt fir d’éischte Kéier di Biller gesin, déi sëch mer spéider wärten an d’Gehiir abrennen. Ech maachen séier d’Telé un ouni d’Jackett an d’Schong auszedin. Ech iwwerléeë mer, op wéi engem Kanal CNN ass, mee ech brauch mol nët ze wiësselen, wéll de Fernseher ëmmer mat der ARD ugeet an do sëch mer ë fuërchtbare Film presentéiert. Ech gesi, wéi zwee Tiirm riiseg, schwaarz Dampwolléken aus den iëwechte Stäck eraus quelle loossen, éier een zesumme fällt. Ech hat mer villes erwart, mee do drop war ech nët préparéiert. Dat Ganzt wirkt zimlech surrealistesch bis absurd. Ët hätt genausougudd kinnt aus engem Roland-Emmerich-Film sin.

Wéi ech no enger halwer Stonn miërken, datt ëmmer rem di nämlecht Videoopnaahmen laafe gelooss gin (weiderer sollten éischt an de näschten Deeg dobäi kommen), zappen ech duerch d’Kaneel a miërken, datt wirklech iwwerall dat nämlecht ass. Souguer di Seriesender ouni eege Produktiounen hun einfach de Programm vun engem Noriichtekanal aus dem nämlechte Studiohaus iwwerholl. Ët geet dovu riëds, datt bal de gesamten Flugverkéier op der Welt ënnerbrach gouf. Ech denken direkt u muër, wou ech soll méng Elteren op de Findel siche fuëren. Si kommen zréck aus der Vakanz, an zwar vu Madeira. Ech war mat hinnen dohi geflunn, mee eng Woch éischter zréck komm. Gottsäidank sollt sëch awer eraus stellen, datt hire Flug nët gecanceled wärt gin, mee “just” 4 Stonnen Verspéidung wärt hun. Um 23:30 Auer maachen ech d’Telé aus a gin an d’Bett.

Den Datum war den 11. September 2001.

Dat éischt, wat ech haut mol wollt erwähnen, ass, datt ech anscheinend am Télécran soll ze gesi sin. Op enger Photo vun der Avant-Première zu “The Dark Knight“. Wi gewinnt kucken ech op enger Zeitungsphoto ëmmer blöd dran. Oder kucken ech vläit och allgemeng ëmmer blöd dran? Wéll ech awer lo grad keen Exemplaire vun desem Magazin bei Hand hat, wollt ech alt mol op telecran.lu kucke goen. Natirlech wor do näischt ze fannen, ausser e grujheleschen Design, dee bei ménger läschter Visite vu firun iwwert engem Joer nach net do war. Grouss Banneren mat Photoen als Hannergrond a banalen wäiss/schwaarzen Iwwerschrëften driwwer. Do fehlt just nach Comic Sans MS als Schrëftart. Wéi een Möchtegern-Snowboarder… äh ‘Webdesigner’ hu se dann zesummen mat MS Paint dorop lass gelooss? Dat erënnert jo scho bal fatalerweis un Lëtzebuerg Privat (jo, ech verlinken dat hei, hihi).

Zum Dark Knight sélwer, deen en zimlech gudde Film ass, hun ech lo net mi direkt Loscht, eng Kritik ze schreiwen. En décke “Merci” geet awer un den Utopolis, deen d’Avant-Premièren anscheinen dozou benotzt, fir ze kucken, op d’Filmrullen an der Reih sin. Hätten se dat firdrun gemaat, hätt de Film net grad matzen an enger relativ spannender a décisiver Szene opgehaalen an éischt no 5 Minutte weider gaangen. Wat fir eng Technik stëcht eigentlech dohannert, wann bei engem “Problem mam Projekter” (O-Toun) direkt automatesch och d’Luuten am Sall uginn? An dat a béide Säll zu anscheinend verschiddenen Zäitpunkten. Firwat kënnt sou e grousse Blockbuster eigentlech net souwisou digital eraus? Oder wollten se vläit Raubkopien verhënneren? En RTL-Kameramann souss nämlech mat séngem Geschier an der éischter Reih. Schued datt ech den Handy schon aus hat, soss hätt ech lo eng Photo dovun hei hi gesaat.

Link

Datt hei zu Lëtzebuerg Äishockey gespillt gett, ass vläit bekannt. Mä kennt iergendeen eigentlech eng Equippe aus dem kaale Sport? Een Artikel vun enger däitscher Säit schwätzt ë bessen iwwert eis Lokalmatadoren ronderem de schwarze Puck, wi Torpedo Lëtzebuerg an den HC “Canada-Dry” Beaufort-Echternach. D’Äishockeynationalmannschaft (aktuell op Rang 42) wärt d’nächst Joër souguër an der drëtter Divisioun zu Reykjavik spillen.
Link